Јонизираната вода, сама по себе или во комбинација со антиоксиданти, предизвикува статистички значајна промена во активноста на двата антиоксидантни ензими:
SOD (супероксид дисмутаза) – ензим што ги неутрализира слободните радикали.
CAT (каталаза) – ензим што го разградува водородниот пероксид во вода и кислород.
Со други зборови, во тие услови:
Јонизираната вода ја подобрува активноста на овие антиоксидантни ензими;
Додавањето антиоксиданти доведува до значајна разлика во споредба со контролата.
- Реакцијата на организмот на оксидативен стрес:
При умерени количества на слободни радикали (ROS), клетките активираат одбранбен механизам. Тогаш се зголемува експресијата на гените кои кодираат антиоксидативни ензими, како компензација за подобра заштита од оксидативно оштетување.
Сетоа ова ни објаснуваѓе зошто во период на хипертермички стрес (висока температура) се забележува зголемената активност на каталазата (CAT) во крвниот серум и во бубрезите. Каталазата го разградува водород пероксидот (H₂O₂) во вода и кислород и на тој начин ги штити клетките.
Меѓутоа:
Кога концентрацијата на слободни радикали е многу висока, оксидативниот стрес станува премногу силен.
Во такви услови се докажа оштетување на клеточната машинерија што е потребна за создавање на антиоксидативните ензими, а самите ензими можат директно да бидат оксидативно оштетени.
- Поради тоа, наместо зголемување, доаѓа до намалување на антиоксидативната активност, како што е забележано за супероксид дисмутазата (SOD) во нашето истражување од сите наши членови кои имаат услуги !
Накратко:
Умерен оксидативен стрес → организмот ја зголемува антиоксидативната одбрана (↑ CAT).
Силен оксидативен стрес → антиоксидативниот систем се оштетува и неговата активност опаѓа (↓ SOD, а понекогаш и други ензими).
Ова е типичен пример дека умерениот стрес може да поттикне адаптивен одговор, додека прекумерниот стрес ја надминува способноста на организмот да се заштити.