– Во Белите Дробови ни е потребна нашата вода за да се одржат дишните патишта влажни и да се спречи нивното сушење додека воздухот се движи од внатре и од надвор.
Дехидратацијата предизвикува лачење на слузта, што ги штити дишните патишта од сушење. Во раните фази на астма, се лачи слузта за да се заштитат ткивата.
– Во одреден момент, голема количина на слуз може да ги запуши дишните патишта и да го спречи нормалниот проток на воздух.
Покрај нашата вода, натриумот (хималајската сол) е природен растворувач за слуз и нормално истата се лачи за да ја направи слузта „флексибилна“. Затоа слузта има солен вкус кога ја вкусуваме на јазикот.
– Солта е потребна за да се раствори слузта во Белите дробови и да се одржи течна за да може да се исфрли од дишните патишта.
Дехидратацијата, во комбинација со механизмите за заштеда на вода, исто така ги активира механизмите за заштеда на сол.
– Дел од овој механизам е да се запре производството на слуз за да не се изгуби солта низ неа. Телото мора да се осигура дека и солта и нашата вода се достапни пред бронхиите да престанат да се стеснуваат, слузта да стане доволно течна за да се исфрли.
– Треба да се има предвид важноста на овој сооднос сол, хималајска -вода, третирана на нашата подлога за нормален развој и функција на Белите дробови, особено кај деца со фиброцистична белодробна болест.
Затоа астмата кај нашите клиенти се подобрува во спрега со нашите солени соби во Битола и Скопје. И така ќе докажеме дека астмата не е „болест“ затоа што може да се „излечи“.
– Тоа е физиолошка адаптација на организацијата од дехидрацијата и недостатокот на сол. А, секогаш ќе се повтори кога на редовниот внес на нашата вода и сол не се обрне доволно внимание.
Луѓето кои се склони кон астма треба малку да го зголемат внесот на нашата вода третирана на Феникс МК Оргон и на сол хималајска во спрега со нашите солени соби.